Πέμπτη, 16/08/2018
Αθήνα
47° C

Αποκλειστική Ελληνική παρουσίαση της Ε-5


Φωτογραφία από την E-5

Πριν από περίπου 2 εβδομάδες έγραψα μία ανακοίνωση στο forum του fourthirds.gr με θέμα τη σύνταξη μιας παρουσίασης της νέας ναυαρχίδας της Olympus, της Ε-5, από όποιο μέλος έχει την τύχη να έχει στην κατοχή του τη συγκεκριμένη μηχανούλα. Ο φίλος μας ο Κώστας (Costas ear) ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα γράφοντας το review που ακολουθεί βάσει των εμπειριών του με την Ε-5 και κάνοντας μια άτυπη σύγκριση με την Ε-620, μια επίσης εξαιρετική μηχανούλα, η οποία κατά πολλούς αποτελεί την επιτομή των 4/3. Πρόκειται για μια παρουσίαση καθαρά από την οπτική πλευρά ενός χρήστη χωρίς μετρήσεις σε εργαστήρια και άλλα τέτοια, τα οποία μπορεί ο καθένας να διαβάσει στο dpreview και σε άλλα sites. Είναι χαρά μας να φιλοξενούμε το πρώτο (και μάλλον το μοναδικό) Ελληνικό review της Ε-5 και τον ευχαριστούμε για τον χρόνο που διέθεσε για τη σύνταξή του. Ακολουθεί η παρουσίαση με τα λόγια του Κώστα.

Θα ήθελα να ξεκινήσω αυτό το "review" της Ε-5 με λίγα λόγια για το "background" μου, ή περισσότερο για το εύρος γνώσεών μου στη φωτογραφία. Ξέρω πολύ λίγα πράγματα. Μέχρι το τέλος του 2009, η επαφή μου με την "φωτογραφία" ήταν μέσω μιας compact της Sony. Το Δεκέμβρη του 2009 αποφάσισα να μεταβώ στον κόσμο της dslr και η πρώτη μου αγορά ήταν η Olympus E-620 με το grip και τον Zuiko 12-60. Αυτή μου η κίνηση, μου "άνοιξε τα μάτια" στη φωτογραφία, και με έβαλε μέσα στο μαγικό κόσμο της. Μέσα σε 2 μήνες είχα πάρει και τον Zuiko 50mm και τον Zuko 50-200. Το καλοκαίρι ήρθε στα χέρια μου κι ο εντυπωσιακός Zuiko 7-14.

Το Δεκέμβρη του 2010, ένα χρόνο μετά, αλλάζω σώμα και προχωρώ στην αγορά της νέας Olympus Ε-5, ενώ λίγο πριν πήρα και τον εξαιρετικό Zuiko 14-35. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, οι "εμπειρίες" μου στο χώρο των dslr είναι μόλις ενός έτους. Τα παραπάνω ήθελα να τα αναφέρω δίκην "προλόγου", ώστε να γίνει εμφανές πως το "review" που ακολουθεί είναι ουσιαστικά από τη μεριά και με τη ματιά ενός πολύ "απλού χρήστη", κι όχι ενός "έμπειρου επαγγελματία φωτογράφου".

Πάμε λοιπόν...


Πρώτη επαφή:

Μόλις έφτασε στα χέρια μου το "πακέτο" της Ε-5, και την έπιασα για πρώτη φορά, μια λέξη υπάρχει που χαρακτηρίζει αυτή τη στιγμή: δέος. Το σώμα είναι "γεροδεμένο", "συμπαγές", όχι ιδιαίτερα βαρύ (η αλήθεια είναι πως το περίμενα πιο βαρύ) και δίνει απλόχερα την εντύπωση πολύ ποιοτικής κατασκευής. Έχω την αίσθηση πως η Ε-620 μαζί με το γκριπ της είναι πιο βαριά. Όμως, αυτό το "βάρος" δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, και το συνολικό μέγεθος της μηχανής, επίσης.

Το "πιάσιμο" του σώματος της Ε-5 είναι βολικό, σίγουρο, γενικά άψογο. Το χέρι μου την πιάνει γερά και με σιγουριά μπορώ να πω πως δε πρόκειται να μου γλιστρήσει, να μου πέσει. Όπως και πριν, με την Ε-620+γκριπ, έτσι και τώρα, με την Ε-5, δε χρησιμοποιώ το λουράκι της μηχανής, με το οποίο την κρεμάς στο λαιμό. Τη νιώθω σίγουρη στο χέρι μου, κι άνετα την κουβαλάω με το ένα χέρι, σε οποιαδήποτε διαδρομή.

Αυτά, μέχρι να πάρω το γκριπ της Ε-5. Τότε το σώμα της Ε-5 "μεταμορφώθηκε" σε ένα τέρας. Το μέγεθος πλέον είναι απίστευτο, και το βάρος αρχίζει να είναι σημαντικό. Κατευθείαν έβαλα το λουράκι. Αυτό το "τέρας" δεν είναι να το πας βόλτα με το ένα χέρι πλέον... Τι κέρδισα με το γκριπ: Πολλά. Κέρδισα ταχύτητα. Όλα παν πιο γρήγορα. Κι οι φακοί και το σώμα και το ενσωματωμένο φλας, όλα θέλουν ρεύμα, όλα δείχνουν να δουλεύουν πιο "σωστά" με το γκριπ, διότι έχουν στη διάθεσή τους πιο πολύ "ρεύμα" προφανώς. Κέρδισα σημαντικότατη επιμήκυνση του χρόνου που αντέχει η μηχανή ανοιχτή. Ναι μεν και με τη μια μπαταρία αντέχει αρκετά, αλλά με τις δυο μπαταρίες του γκριπ το θέμα του "πόσο αντέχει" το ξεχνάς...

Κέρδισα ισορροπία σώματος-φακών και σταθερότητα. Ναι μεν το σώμα έχει επαρκέστατο όγκο και ικανό βάρος για να ισορροπεί σωστά με τους μεγάλους Zuiko, αλλά με το γριπ αυτό ξεπερνάει κάθε προσδοκία, το "ζύγισμα" τρόπον τινά σώματος-φακού αγγίζει την τελειότητα. Τέλος, κέρδισα το προφανές, σε κάθετες λήψεις έχω τα πλήκτρα εκεί που τα χρειάζομαι... (κάτι που είχα συνηθίσει και με την Ε-620 και πλέον δε μπορώ χωρίς αυτό).

Τοποθέτησα 2 μνήμες στην Ε-5: μια CF 8 GB x400 της silicon power και μια SDHC 16 GB class 10. Την SD την τοποθέτησα για βίντεο βασικά, καθώς έτσι έλεγε και το manual της Ε-5, ενώ την CF για φωτός. Τελικά, και στους δυο τύπους μνήμης μια χαρά γράφει βίντεο, και δεν είδα διαφορά σε ταχύτητα ριπής σε φωτός.

Φωτογραφία από την E-5

Ένα εντυπωσιακό στοιχείο της Ε-5 για μένα, ήταν το οφθαλμοσκόπιό της. Είχα "μάθει" στο οφθαλμοσκόπιο της Ε-620. Ε, καμιά σχέση. Άλλος κόσμος. Το οφθαλμοσκόπιο της Ε-5 συγκριτικά με αυτό της Ε-620, είναι τεράστιο, φωτεινό, σημαντικά διαυγέστερο. Ο έλεγχος της εικόνας είναι πια πολύ πιο εύκολος, ακόμα και σε manual focus. Για να δω μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτό το σημαντικό πλεονέκτημα, τοποθετώ και τον φακό προσοφθάλμιου της Olympus, το ΜΕ-1. Εντάξει, πλέον η manual εστίαση είναι όντως εφικτή, κάτι που είναι σίγουρα εντελώς αδύνατο με την Ε-620. Αυτό είναι οφθαλμοσκόπιο...

Ακόμα ένα σημαντικό προτέρημα της Ε-5 σε σχέση με την Ε-620, είναι η οθόνη LCD: πολύ καλύτερη σε όλα. Φυσικά είναι μεγαλύτερη, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Έχει περισσότερη ευκρίνεια-λεπτομέρεια-ανάλυση, καλύτερα χρώματα, πολύ καλή φωτεινότητα και μαύρο. Επίσης δίνει την εντύπωση πιο γερής κατασκευής, πιο συμπαγές, πιο ποιοτικό σύνολο. Αυτά ως πρώτη επαφή με το σώμα της Ε-5 και προχωρώ με τις εντυπώσεις μου από τη χρήση της Ε-5.